τετρά-στῡλος,ον,
A. with four pillars in front, στοαί
Phoen. 6.11
; of a temple, Vitr. 3.3.7 :—τετρά-στῡλον,τό,colonnade,
Jahresh. 26
Beibl. 51 (Ephesus,i A.D.), POxy. 2138.14
(iii A.D.), CPHerm. 127v
Fr. 1 i8
(iii A.D.); dub. sens. in PFlor. 335.2
(iii A.D.).