τέχν-η,ἡ, (τέκτων)
A. art, skill, cunning of hand, esp. in metalworking, Od. 3.433 , 6.234 , 11.614 ; also of a shipwright, Il. 3.61 ; of a soothsayer, A. Ag. 249 (pl., lyr.), Eu. 17 , S. OT 389 , etc.; τέχναι ἑτέρων ἕτεραι
Pi. N. 1.25
; ὤπασε τ. πᾶσαν
Id. O. 7.50
.
2. craft, cunning, in bad sense,δολίη τ. Od. 4.455 , Hes. Th. 160 : pl.,arts, wiles, Od. 8.327.332 , Hes. Th. 496 , 929 ; δολίαις τέχναισι χρησάμενος
Pi. N. 4.58
;τέχναις τινόςby hisarts(or simply by hisagency), Id. O. 9.52 , P. 3.11 ;τέχνην κακὴν ἔχειhe has a badtrick, Hes. Th. 770 , cf. Pi. I. 4(3).35(53) , S Ph. 88 , etc.
3. way, manner, ormeans whereby a thing is gained, without any definite sense of art or craft,μηδεμιῇ τ. in nowise, Hdt. 1.112 ;ἰθέῃ τ. straightway, Id. 9.57 ;πάσῃ τ. by allmeans, Ar. Nu. 1323 , Th. 65 , Ec. 366 ;παντοίᾳ τ. S. Aj. 752 , etc.; οὐκ ἀποστήσομαι . . οὔτε τ. οὔτε μηχανῇ οὐδεμιᾷ
IG 12.39.22
; πάσῃ τ. καὶ μηχανῇ