τηκ-τός,ή,όν,
A. melted, molten, μόλυβδος
E. Andr. 267
.
II. capable of being dissolved, soluble, σώματα τ. καὶ ἄτηκτα
Pl. Sph. 265c
, cf. Arist. Metaph. 1015a10 , Thphr. Lap. 4 ; opp.στερεός, Pl. Criti. 114e ; opp.τεγκτός(q.v.), Arist. Mete. 385b12 ;τηκτόν,
= φάρμακον τηκόμενον , Hp. VC 14 .