τηλαυγ-ής,ές, (τῆλε, αὐγή)
A. far-shining, far-beaming,πρόσωπον, of the sun, h.Hom. 31.13 ;εἵματα, of the moon, ib. 32.8 ;φάος, φέγγος, Pi. P. 3.75 ( Comp. ), N. 3.64 ;ἀκτίς, ἀκτίνων σέλας, Ar. Av. 1092 (lyr.), 1711 ; στέφανοι
Pi. P. 2.6
;πρόσωπον θέμεν τ. to make itbeam from afar, Id. O. 6.4 : metaph.,τ. νοῦς luminousmeaning, D.H. Th. 30 ; σαφεῖς καὶ τ. αἰτίαι
Jul. Or. 5.174d
; λέξεις ἐπὶ τὸ -έστερον ἀχθεῖσαι
Erot. Prooem.
II. of distant objects,far-seen, conspicuous, σκοπιή
Thgn. 550
; κορυφά
Pi. Pae. 7.12
; φᾶρος
B. 16.5
; ὄχθος
S. Tr. 524