Liddell–Scott–Jones: τηλουρός

τηλουρός,όν, (ὅρος)

A. with distant boundaries: hence, generally,distant, Θονὸς πέδον

A. Pr. 1

; πεδία

E. Andr. 889

; αἶα

A.R. 2.543

: c. gen., τ. οὖσα δωμάτων

E. Or. 1325

; cf. IGRom. 4.360.38 (Pergam.,ii A.D.), and v. τηλορός .