τηύ̈σιος[ῠ],α,ον , Dor.
τᾱύ̈σιος( Alcm. 92 , B. 5.81 ),
A. idle, vain, undertaken to no purpose, τηϋσίη ὁδός
Od. 3.316
, 15.13 ;τηύ̈σιον ἔποςanidle, rashword, h.Ap. 540 ; μὴ ταύ̈σιον προί̈ει ὀϊστόν
B.
l.c.; τ. πόδες
A.R. 3.651
.Adv.
τηϋσίως
Theoc. 25.230
. Cf.αὔσιος.