τίτας[ῐ],ὁ,(τίνω) Dor. forΤίτης,
A.
= τιμωρός ,avenging, φόνος
A. Ch. 67
(lyr.).
II. at Gortyn,a magistrate who inflicted fines(upon other magistrates),public prosecutor,
Schwyzer 175 (pl.), 183 (sg.):τίται: εὔποροι, ἢ κατήγοροι τῶν ἀρχόντων, Hsch.
τίτας
Gloss
avenging
References
- A. Ch. 67
- Schwyzer 175
- 183
- Hsch.