τμη-τικός,ή,όν,
A. able to cut, cutting,
κίσηρις
Thphr. Lap. 22
; -ώτατος
Pl. Ti. 56a
, Sor. 1.80 ; τὸ τ.
Arist. Metaph. 1020b29
.Adv. -κῶς,
gloss on τμήδην , Sch.D Il. 7.262 .
2. cutting, piercing,of cold, Thphr. CP 5.13.7 ;biting, pungent,of smell, μύρα
Id. Od. 60(62)
; πνεῦμα δριμὺ καὶ τ.
Plu. 2.697b
.
b. solvent,
τὰ δριμέα . . ἐστὶν τ. καὶ λεπτυντικά