τοῖος,τοία( Ion.
τοίη), τοῖον:—demonstr. Pron., corresponding to the relat.οἷος,interrog.ποῖος,and indef.ποιός,
A. such, such-like,common in Poets, but rare in Prose (whereτοιόσδεorτοιοῦτοςis used,v.infr.): prop.τοῖοςrequires an answering clause withοἷος, τοῖος ἐών, οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν(sc.ἐστίν) Il. 18.105 , cf. Od. 4.342 , al.;τοῖος ἐών, οἷόν κε . . ἴδησθεib. 421 , cf. 1.257 , al.;οὐ γάρ πω τοίους ἴδον . . , οἷον Πειρίθοον( = οἷος Πειρίθοος ἦν ) Il. 1.262 ;οἵηπερ φύλλων γενεή, τοίη δὲ(notτοιήδε) καὶ ἀνδρῶν
6.146
: forοἷοςwe haveὁποῖος,
Od. 17.421 ; or simple relat. Pron., ἡμεῖς δ' εἰμὲν τοῖοι, οἳ ἂν σέθεν ἀντιάσαιμεν
Il. 7.231
(v. infr.), cf. 17.164 , 24.153 , 182 , Od. 2.286 , al.: rarely a Conj. instead of a relat.Adj.,τοῖον ὅπως ἐθέλει such as. . , 16.208 : butτοῖοςis sts. abs., referring to something mentioned earlier, Il. 4.289 , 390 , 399 , 5.828 , 17.170 , Pi. I. 6(5).14 , A. Eu. 378 (lyr.), S. Aj. 562 , Ar. Ra. 470 (paratrag.), etc.
2. with qualifying words, τεύχεσι τοῖον
Il. 5.450
; τ . . . ἐν πολέμῳ