Liddell–Scott–Jones: τολμ-ητός

τολμ-ητός,ή,όν, alsoός,όν

E. Hel. 816 :—

A. ventured, to be ventured,

πὰν τόλμᾱτον

Sapph. 2.17

; ἔστ' ἐκείνῳ πάντα . . τολμητά within the compass of his daring,

S. Ph. 634

, cf. Cratin. 324b ; ἐλπὶς τ.

E.

l. c.