τρίοδος [ῐ],ἡ,
A.
= τριοδία ,a meeting of three roads,
Thgn. 911 , Pi. P. 11.38 (where the pl. [cj.] is used for the sg., cf. Mosch. 1.2 , Epigr.Gr. 841 (Thrace), IG 3.1418.2 ); τροχήλατος σχιστῆς κελεύθου τρίοδος
A. Fr. 173
, cf. E. Supp. 1212 , Pherecr. 130.3 (anap., pl.), Ar. Fr. 204 (pl.), Pl. Grg. 524a , etc.
2.
[ἑκάτη] ναίους' ἱερὰς τ.
S. Fr. 535
(anap.); ἁ θεὸς ἐν τριόδοισι
Theoc. 2.36
; theτρίοδοιwere frequented by fortune-tellers and loungers, Thphr. Char. 16.5 , 14 , Aristid. Or. 22 ( 19 ). 10 ; φαρμακοπώλης ἐκτριόδου
Gal. 9.823
; ἐκτῆς τ. ἰατροί
Id. 10.786