τροπ-αῖος,α,ον,
A. of a turningorchange(cf.τροπαία, ἡ̓.
II. oforfor defeat( τροπή
11
),τροπαῖά τ' ἐχθρῶν καὶ πόλει σωτήρια(sc.σφάγια) E. Heracl. 402 ;Ζεὺς Τ.,asgiver of victory,
S. Ant. 143 (anap.), Tr. 303 , E. Heracl. 867 , IG 22.1028.27 ; henceστήσαιεν Ζηνὶ τροπαῖον ἕδοςib. 2.2717 .
2. causing rout, appalling, Ἕκτορος ὄμμασι τροπαῖοι,i. e.terribleto the eyes of Hector, E. El. 469 (lyr.), cf. 1174 .—Cf.τρόπαιον.