τρῡπ-άω,
A. bore, pierce through, ὡς ὅτε τις τρυπῷ(opt.)δόρυ νήϊον ἀνὴρ τρυπάνῳ, οἱ δέ τ' ἔνερθεν ὑποσσείουσιν ἱμάντι(cf.τρυπανία) Od. 9.384 , cf. Hp. VC 18 , Pl. Cra. 387e ;ἐτρύπησεν τῷ ποδὶ τὴν βελόνην(of a very thin man) AP 11.102 ( Ammian. or Nicarch. ), 308 ( Lucill. ); with double acc., πόνος με τὸν πόδα τ. is stabbing into,
Luc. Ocyp. 169
; cf.ἁλία(B) :— Pass. ,τετρυπήσθω τὸ τρῆμα letthe holebe bored,
Hp. Steril. 222 ;δι' ὠτὸς . . τρυπωμένουthroughwell-boredear, i. e.open to hear,
S. Fr. 858 (codd. Plu. , butῥυπωμένουis prob. cj.);τὰ ὦτα τετρυπημένος havingone's earspierced for ear-rings,
X. An. 3.1.31 ;ψῆφος τετρυπημένηthe pebble of condemnationwhich had a hole in it,opp.πλήρης,
Aeschin. 1.79 , Arist. Ath. 68.2 , 69.1 ; ἐτετρύπητο ἄλλη ἔξοδος
Luc. Alex. 16
.
2. sens. obsc., Theoc. 5.42 , APl. 4.243 ( Antist. ).