τύκος [ῠ],ὁ, (τεύχω)
A. instrument for working stone, mason's hammerorpick,
βάθρα . . κανόνι καὶ τύκοις ἡρμοσμένα
E. HF 945
, cf. Poll. 7.118 : alsoτύχος,ὁ, IG 11(2).161
A 87 , 199
A 87 (Delos,iii B. C.), Supp.Epigr. 2.569.27 (Didyma,ii B. C.);τύχοι: λιθοξοϊκὰ ἐργαλεῖα,
Hsch. , cf. Paus. Gr. Fr. 62 (τοιχοι
Poll. 10.147 codd.); = ὄρυξ , Theognost. Can. 4 .
2.
τύχους καὶ τοὺς σφῆνας καλοῦσιν
Hsch.
s.v. τύχων πυλῶν : cf. eund. s.v. τύφοι.
II. from thelikeness of shape,battle-axe, poleaxe,
Hdt. 7.89 (τύκουςcodd.CP;τύχουςrell.).