τύμπᾰνον,τό, also in the formτύπανον(q.v.): (τύπτω):—
A. kettledrum,such as was used esp. in the worship of the Mother Goddess and Dionysus, Hdt. 4.76 , E. HF 892 ;τυμπάνων ἀλαλαγμοί, ἀράγματα,
Id. Cyc. 65 (lyr.), 205 ;τύμπανα, Ῥέας τε μητρὸς ἐμά θ' εὑρήματα,says Dionysus, Id. Ba. 59 , cf. 156 (lyr.), IG 42(1).131.9 , 10 (Epid.); in Corybantic rites, Ar. V. 119 ;τ. ἀράσσειν, ῥήσσειν,
AP 6.217 ( Simon. ), 7.485 ( Diosc. ); καταυλήσει χρῆται καὶ τυμπάνοις
Sor. 2.29
.
2. metaph.,τύμπανον φυσᾶν,of inflated eloquence, AP 13.21 ( Theodorid. ).
II. name of some instrument of torture of execution, Ar. Pl. 476 ( ξύλα ἐφ' οἷς [ἐν οἷς
Suid.
]ἐτυμπάνιζον: ἐχρῶντο γὰρ ταύτῃ τῇ τιμωρίᾳ: ἢ βάκλα, παρὰ τὸ τύπτεινSch.); τινῶν μὲν εἰς δεσμωτήριον, τινῶν δὲ ἐπὶ τύμπανον ἀπαγομένων
S.E. M. 2.30
; τοὺς ἐκ τυμπάνου καὶ τοὺς ἀνεσκολοπισμένους