τυφλ-ώττω,
A. to be blind,
ψυχὴ τ.
Luc. Nigr. 4
, cf. Phld. Po.Herc. 1676.4 , Cic. Att. 2.19.1 , Gal. 15.168 , Chor. in Rh.Mus. 49.504 ( p.252 F.-R.); περὶ τὰ κάλλιστα
Plb. 2.61.12
;ἀμφὶ [τὰς αἱρέσεις] Gal. Libr.Ord. 1 .
2. to be dim, faded,of paintings, Philostr. Im. 1.2 .