ὑλακτ-έω [ῠ], used only inpres.andimpf., exc. that Luc. Nec. 10 hasaor. ὑλάκτησα: (ὑλάω):—
A. bark, bay, howl,of dogs, ἱστάμενοι δὲ μάλ' ἐγγὺς ὑλάκτεον
Il. 18.586
; ἀγαθός γ' ὑλακτεῖν
Ar. V. 904
; ὑ. περιτρέχων
Eup. 207
(of a man compared to a dog); of hounds,give tongue,
ὑ. περὶ τὰ ἴχνη
X. Cyn. 3.5
, cf. 9.2 .
2. metaph., κραδίη δέ οἱ ἔνδον ὑλάκτει howled for rage,
Od. 20.13
; of a hungry stomach,yelp for food,
νηδὺς ὑλακτοῦσα
AP 6.89