ὑλήεις [ῡ],εσσα,εν, butὑλήειςas fem. in Od. 1.246 ;ὑλήεινas neut., Choerob. in Theod. 2.214 H., cj. in Archil. 74.9 ; Dor.
ὑλάεις(v. infr.): (ὕλη):—
A. woody, wooded,
πρών
Il. 17.748
;Ζάκυνθος, Νήϊον,
Od. 1.246 , 186 ;ὄρος, Ἴδη,
Hes. Th. 484 , 1010 ; ὑλᾶεν πόντου πρόβλημα
S. Aj. 1218
(lyr.); ἀν' ὑλάεντα νάπη
E. Hel. 1303
(lyr.);πλόος, ἀταρπὸς ὑ., through the woodordense growth,
Antim. 62 , AP 10.22 (Bianor).
2. dwelling in the woods,ib. 9.524.21 .