ὑπάλυξις [ᾰ],εως,ἡ, Ep. Noun,
A. a shunning, escape,
οὔ τοι ἔτ' ἔσθ' ὑ.
Il. 22.270
; κακῶν ὑ.
Od. 23.287
, cf. A.R. 4.1261 , Keil-PremersteinErster Berichtp. 9 (Troketta).
a shunning, escape,
ὑπάλυξις [ᾰ],εως,ἡ, Ep. Noun,
A. a shunning, escape,
οὔ τοι ἔτ' ἔσθ' ὑ.
Il. 22.270
; κακῶν ὑ.
Od. 23.287
, cf. A.R. 4.1261 , Keil-PremersteinErster Berichtp. 9 (Troketta).