ὑπέρκειμαι, Pass. ,
A. lie above,esp. of place,to be placedorsituated aboveorbeyond,
οἱ ὑπερκείμενοι τῆς Μακεδονίας βάρβαροι
Plb. 4.29.1
, cf. 5.44.10 , Str. 9.5.19 ; ἡ ὀφρὺς ὑ. τοῦ ὄμματος
Philostr.Jun. Im. 2
, cf. Sor. 1.8 , al., Gal. 6.344 , al.: rarely c. dat., ἔν τινι ὑ. αὐτοῖς νησιδίῳ
Arist. Mir. 832a23
:abs., Hp. Fract. 8 ; mostly inpart.,lyingorsituated above,
ἡ ὑπερκειμένη χώρα
Isoc. 4.163
; τῶν ὑ. κρημνῶν overhanging,
Plb. 10.30.2
.
2. metaph.,to be placed above(in rank),ὁ -μενος [δαίμων]superior,
Plot. 3.4.3 , cf. Procl. Inst. 56 ;transcend,