ὑπερμαζάω,
A. to be overfull of barley bread(μᾶζα),to be wanton from high feeding,
Ath. 14.663b , Alciphr. 1.18 , etc.: metaph., Luc. Nav. 15 ; ἐπὶ τῷ ἀξιώματι
D.C. 57.22
: cf.κριθάω.
to be overfull of barley bread
ὑπερμαζάω,
A. to be overfull of barley bread(μᾶζα),to be wanton from high feeding,
Ath. 14.663b , Alciphr. 1.18 , etc.: metaph., Luc. Nav. 15 ; ἐπὶ τῷ ἀξιώματι
D.C. 57.22
: cf.κριθάω.