ὑπερπέτομαι, alsoὑπερπερισσ-πέταμαι,ὑπερπερισσ-ίπταμαι(qq.v.): Ep.
aor. -πτάμην,in Prose
A.
-επτόμην
Arist. HA 597a12
:aor.
Act.
-έπτην
S. Ant.
(v. infr.), Ph. 1.165 : in late Prose also-επετάσθην(v. infr.): (v.πέτομαι):—fly over,of a spear, ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος
Il. 13.408
, 22.275 , cf. Od. 22.280 ; of birds, Arist. HA 541a28 , Philostr. VA 2.10 :aor.
Act. , ἀετὸς ἐς γᾶν ὑπερέπτα
S. Ant. 113
(anap.).
2. c. acc.,fly overorbeyond,