ὑπερπλουτ-έω,
A. to be exceedingly rich,
Ar. Pl. 354 , Luc. Tim. 10 ,etc.; τὸ ἱερὸν ὑ. ἐν τοῖς ἀναθήμασιν
Id. Phal. 2.9
.
to be exceedingly rich,
ὑπερπλουτ-έω,
A. to be exceedingly rich,
Ar. Pl. 354 , Luc. Tim. 10 ,etc.; τὸ ἱερὸν ὑ. ἐν τοῖς ἀναθήμασιν
Id. Phal. 2.9
.