ὑπερτέλλω,
A. rise overorabove, ὁ ἥλιος ὑπερτείλαςthe sunwhen he has risen above the horizonand reached a certain height, Hdt. 3.104 ; φλὸξ -τέλλουσα γῆς
E. Fr. 772
;τοὺς -τείλαντας ἐκ γαίας sprungfrom the ground, Id. Ph. 1007 : c. gen.,φαρέων μαστὸς ὑπερτέλλων appearing aboveher dress, Id. Or. 841 (lyr.);κορυφῆς ὑπερτέλλων πέτροςthe stonehanging overthe head [of Tantalus], ib. 6 , cf. AP 5.235 (Paul. Sil.): rarely c. dat., ib. 9.656
(v/vi A.D.);ὥρα ὥρας μυρία(fort.μορίῳ) ὑπερτείλασα
Vett.Val. 343.16
:—also in Med. , Opp. H. 5.126 .