ὑπν-ώω, Ep. Verb, perh.
A. to be drowsy, tired,
τοὺς δ' αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει
Il. 24.344
, Od. 5.48 , 24.4 ; ὅτε . . ἐπὶ κοῖτον ἐκ νομοῦ ὑπνώουσα κίῃ
Nic. Th. 127
; but elsewh.,sleep,
τὴν εἴσιδον ὑπνώουσα
Mosch. 2.24
; ἔννυχον ὑπνώοντι
Maiist. 22
; ὑπνώοντες ῥέγκουσιν
Nic. Th. 433
;ὀφθαλμοῖσιν ἀμοιβαδὸν ὑπνώεσκε,of Argus, Q.S. 10.191 : metaph. of the stars, Coluth. 349 (s. v.l.).