ὑποδεής(A),ές, (δέομαι)
A. somewhat deficient, inferior;used only in Comp.
ὑποδεέστερος.
I. of persons,lower in degree,
Hdt. 1.91 , 134 ; κυνίδια τῶν ἀνθρώπων καὶ τῇ γνώμῃ καὶ τῇ γλώσσῃ ὑ.
X. Oec. 13.8
.
b. younger,
PMasp. 23.16
(vi A. D.), PLond. 5.1708.37
(vi A. D.).
2. of things,ἐκ πολλῷ ὑποδεεστέρωνwithresourcesmuchinferior,
Th. 2.89 ;αὐτὸς ἑωυτοῦ ῥέει -έστερος,of the Nile, Hdt. 2.25 ; τέχνη ἐκείνης -τέρα
Pl. Euthd. 289e
;δηλοῦται . . ὑποδεέστερα ὄντα τῆς φήμης inferiorto report, i. e. exaggerated, Th. 1.11 ;ἔστι δὲ τοῦτο ὑ.,of bee-bread, Arist. HA 623b24 .