ὑποζύγι-ον [ζῠ],τό,
A. beast for the yoke, beast of draughtorburden,
Thgn. 126 , Hdt. 9.39 , Pl. Lg. 873e , etc.: pl., Hdt. 1.167 , 3.25 , 9.24 , 39 , 41 , etc.; ὑποζύγια καλούμενα πάντα ὁμοίως, βοῦς, ἡμιόνους, ἵππους
X. Oec. 18.4
: asAdj., ὑποζύγιαι ἡμίονοι
Ar.Byz.
ap. Eust. 1625.41 ; ὑ. ζῷα
PMasp. 2 ii 3
(vi A. D.).
II. later specificallyan ass,
LXX Za. 9.9 , Ev.Matt. 21.5 , 2 Ep.Pet. 2.16 ; ἡμίονοι καὶ ὑποζύγια
PCair.Zen. 158
,(iii B. C.); βοῦς ἢ ὑ. ἢ πρόβατον
PPetr. 3p.56
(iii B. C.); οὖρον οἷον ὑποζυγίου