ὑποκλίνω [ῑ],
A. bend underorin subjection to,
γόνυ τινί
Nonn. D. 15.124
: but usu. in Pass. ,reclineorlie down under,c. dat., σχοίνῳ ὑπεκλίνθη
Od. 5.463
, cf. AP 9.71 ( Antiphil. ), etc.;Βάκχῳ νύμφη ὑποκλινθεῖσα,
= ὑποδμηθεῖσα , Orph. A. 195 ; μαζὸς ὑπεκλίνθη has grown flaccid,
AP 5.272
( Agath. );ὑποκεκλιμένων τῶν σκελῶνwith the legsbent,
Aët. 16.111 .
2. give way to,
ὅταν τὸ ἐπιθυμητικὸν -κλίνηται τῷ θυμικῷ
Herm. in Phdr. p.157
A. : so intr. in Act. , εἰ . . ὑποκλίνοιτε φάλαγγι
Orph. A. 848