ὑποκορ-ίζομαι,aor.
A.
ὑπεκορισάμην
Aristid. 1.493
J. , Charito 3.7 : in dialectsὑποκουρίζομαι(q. v.).
I. trans.,call by endearing names,of lovers,νηττάριον ἂν καὶ φάττιον ὑπεκορίζετο he would callmecoaxinglylittle duck and little dove, Ar. Pl. 1011 ;ψυχὴν ὑ. τινά callhimdearsoul, Plu. 2.692e ; τὴν Ἑκάλην ἐτίμων, Ἑκαλίνην ὑποκοριζόμενοι
Id. Thes. 14
; [ Κωλώτην] Ἐπίκουρος εἰώθει Κωλωτάραν ὑ. καὶ Κωλωτάριον
Id. 2.1107e
;τὸν πύκτην Ἡρακλείδην Ἡρακλοῦν ὑπεκορίζοντοib. 624b , cf. Ath. 13.585f .
2. call by a soft name,esp.callsomething badby a fair name, gloss over,
εὐηθείᾳ . . ἣν ἄνοιαν οὖσαν ὑποκοριζόμενοι καλοῦμεν
Pl. R. 400e