ὑψαύχην,ενος,ὁ,ἡ,
A. carrying the neck high,
ἵππος
Pl. Phdr. 253d
, cf. Them. Or. 21.248c ; θυμός
Ph. 1.311
; v. ὑψηχής.
2. metaph.,stately, towering,
ἐλάτη
E. Ba. 1061
; θῶκος
Epigr.Gr. 903
(Sardis,iv A.D.); of a wine-bottle, AP 5.134 .
3. in moral sense,stately, haughty,ib. 250 ( Iren. ), 9.641 ( Agath. ), etc.