φᾰεσίμβροτος,ον,
A. bringing light to mortals, shining on them,
ἠώς
Il. 24.785
, B. 12.128 ; Ἠέλιος
Od. 10.138
, 191 , Hes. Th. 958 ; Ἀπόλλων
IG 14.2524
(Autun);Ἠριγένειαib. 3.1326 ;ὄργια . . φαεσίμβροτα Δηοῦςib. 22.3661 (Eleusis,ii/iii A. D.); once in Trag., θεοῦ φαεσίμβροτοι αὐγαί
E. Heracl. 750
(lyr.).