φᾰλακρ-ός,ά,όν, (φαλός, ἄκρος)
A. baldheaded,
Anacr. 68 , Hdt. 3.12 , 4.23 , Hp. Aph. 6.34 , Pl. R. 495e , Sammelb. 4637.16
(ii B. C.), etc.; prop.bald on the crown,
Arist. HA 518a27 ; φ. τὴν κεφαλήν
Luc. Luct. 16
; πρόσωπον φαλακρόν
E. Cyc. 227
; οἱ φαλακροί
Ar. Nu. 540
(lyr.), Pax 767 (lyr.), etc.: prov. of labour in vain, φαλακρῷ κτένας δανείζειν
Plu. Prov. 26
; φαλακρὸν τίλλειν
Suid.
2. like a bald head, blunt, knobbed, φ. σιδήριαof cauterizing irons, Hp. Art. 11 ;στρογγύλωσιςib. 61 ;φαλακρότερος( v.l. -ώτερος ) εὐδίας