φάραγξ [ᾰ],αγγος,ἡ,
A. cleft, chasm,esp. in a mountain side,ravine, gully,
Alcm. 60.1 (pl.); φ. πρὸς δυσχειμέρῳ
A. Pr. 15
, cf. 142 (anap.), al., E. IT 277 , X. HG 7.2.13 , Thphr. HP 9.5.2 (pl.), Schwyzer 289.161 (Priene,ii B. C.), etc.; πᾶσα φ. πληρωθήσεται
LXX Is. 40.4
; πάντας . . ἐς φάραγγα ἐσέβαλον
Th. 2.67
; ἐν πύλαισι γὰρ σταθεὶς φάραγγος of the cave,
E. Cyc. 668
;φάραγγα δακτύλου πιάσματι σύρει,of shaping a roll before it is baked, Eub. 75.11 :—metaph., of Cleon, φάραγγα καὶ Χάρυβδιν ἁρπαγῆς
Ar. Eq. 248
(troch.).
II. metaph., of the anus, Sotad. 2.2 .