φάρυγξ [ᾰ],ἡ, less freq.ὁ(v. sub fin.), alsoφάρυξ
Ar. Ra. 259 (lyr.), 571 ; gen.φάρῠγος(always in Hom. , Trag. and Com. (exc.
A.
φάρυγγος
E. Cyc. 356
(lyr.)), as ib. 410 , 592 , Cratin. 186 , 257 (troch.), Telecl. 1.12 (anap.), Ar. Fr. 614 ), later φάρυγγος
Nic. Al. 363
: (φάρος):—throat,
φάρυγος δ' ἐξέσσυτο οἶνος
Od. 9.373
; φάρυγος λάβε δεξιτερῆφιν
19.480
;ὁ φ. εὐτρεπὴς ἔστω,for dinner, E. Cyc. 215 , cf. ll.cc.;ὦ μιαρὰ φ.,of a glutton, Ar. Ra. 571 ; ηὔξατό τις ὀψοφάγος ὢν τὸν φ. αὑτῷ μακρότερον γεράνου γενέσθαι
Arist. EN 1118a33
: of singing, κεκραξόμεσθά γ' ὁπόσον ἡ φ. ἂν ἡμῶν χανδάνῃ