φῐβάλεως [ᾰ],ω,ἡ, a kind of
A. early fig,found in Com. in pl., nom.φιβάλεῳ(φιβαλέοιcodd. Ath. ) Telecl. 5 : gen., τῶν φιβάλεων συκων
Pherecr. 80
;φιβάλεωνalone, Hermipp. 51 : acc., φιβάλεως ἰσχάδας
Ar. Ach. 802
;φιβάλεωςalone, Apolloph. 5 .—Sch. Ar. l.c. hasγένος συκῆς ἡ φίβαλις(takingφιβάλεωςas gen. sg.) and explains as the name for a district in Megaris or Attica; EM 793.26 hasφιβάλεως: γένος συκῆς: λέγουσι δὲ οὕτω καὶ τὰς μιρρίνας.
II. a lean, dried-up person,
Telecl. l. c., Sch. Ar. l. c., Suid.