song,
ἀοιδ-ή [ᾰ], Att.
contr.
ᾠδή(q. v.),ἡ, : (ἀείδω):—
A. song,whether:
1. art of song,
αὐτὰρ ἀοιδὴν θεσπεσίην ἀφέλοντο
Il. 2.599
; ὡς ἄρα τοι . . θεὸς ὤπασε θέσπιν ἀ.
Od. 8.498
.
2. act of singing, song,
οἱ δ' εἰς ἱμερόεσσαν ἀ. τρεψάμενοι
18.304
; ὑπ' ὀρχηθμῷ καὶ ἀοιδῇ
Hes. Sc. 282
.
3. thing sung, song,
στονόεσσαν ἀ. οἱ μὲν ἄπ' ἐθρήνεον
Il. 24.721
, cf. Od. 1.351 , Hdt. 2.79 , Alc. Supp. 4.24 , Pi. N. 11.18 (pl.), etc.; whether of joy or sorrow, cf. A. Eu. 954 (lyr.) with S. Ant. 883 ; λύρας ἀ.
E. Med. 425
(lyr.).
4. theme of song, person sung of,
ἵνα ᾖσι καὶ ἐσσομένοισιν ἀ.
Od. 8.580
, cf. Thgn. 252 , Theoc. 12.11 ;στυγερὴ δέ τ' ἀ. ἔσσετ' ἐπ' ἀνθρώπους [κλυταιμήστρα] Od. 24.200 .
5.
= ἐπψδή ,spell, incantation,
ὀχῆες ὠκείαις . . ἀναθρῴσκοντες ἀοιδαῖς
A.R. 4.42
, cf. 59 . Cf.ᾠδή.[Dissyll. in Hes. Th. 48 (unlessλήγουσί τ' ἀοιδῆςbe read) and in Pi. l.c. (unlessμελίζενbe read).]
