ἀοιδός [ᾰ],ὁ, (ἀείδω)
A. singer, minstrel, bard,
Il. 24.720 , Od. 3.270 , al., Hes. Th. 95 , Op. 26 , Sapph. 92 , etc.; ἀ. ἀνήρ
Od. 3.267
; θεῖος ἀ.
4.17
, 8.87 , al.; τοῦ ἀρίστου ἀνθρώπων ἀ.
Hdt. 1.24
; πολλὰ ψεύδονται ἀ.
Arist. Metaph. 983a4
: c.gen.,γόων, χρησμῶν ἀοιδός,
E. HF 110 , Heracl. 403 ;πρᾶτος ἀ.,of the cock, Theoc. 18.56 .
2. fem.,songstress,
πολύϊδρις ἀ.
Id. 15.97
; of the nightingale, Hes. Op. 208 ; of the Sphinx, S. OT 36 , E. Ph. 1507 (lyr.); ἀοιδὸς Μοῦσα