φῐλόνῑκ-ος,ον,
A. fond of victory, contentious.
1. in bad sense, οὔτε δύσηρις ἐὼν οὔτ' ὦν φ. ἄγαν
Pi. O. 6.19
(-νεικ-codd. vett.); φ. ἐστι πρὸς ὃ ἂν ὁρμήσῃ
Pl. Prt. 336e
; coupled withφιλότιμος,
Id. R. 545a , 582e ( v.l. -νεικ- ), cf. 550b ;ἐπίπονον καὶ φ. καὶ φιλότιμον . . καταστήσας
τὸν βίον
Lys. 2.16
.
2. in good sense, of spirited horses, X. Eq. 9.8 ( Sup. ): of persons, φ. πρὸς τὸ μὴ ἐλλείπεσθαι
Id. Mem. 2.6.5
, cf. Plu. Ages. 2 ( Sup. );τὸ φ.,
= φιλονικία, ἔσῳζον τὸ φ. ἐν ταῖς ψυχαῖς
X. Cyr. 7.5.64 .Adv. -κως in eager rivalry,