φῐλο-παίγμων,ον, gen.ονος, (παίζω)
A. fond of play, sportive,
ὀρχηθμός
Od. 23.134
; ὀρχηστῆρες
Hes. Fr. 198
, cf. Ar. Ra. 333 (lyr.), Them. Or. 24.301c , Lib. Decl. 30.68 : of the lion, πρὸς τὰ σύντροφα καὶ συνήθη σφόδρα φ.
Arist. HA 629b11
: epith. of Pan, BCH 50.240 (Thasos,iii/ii B. C.). The more Att. formφιλοπαίσμωνoccurs in Pl. R. 452e , Cra. 406c ; cf. Poll. 5.161 .Adv. -μόνωςibid.