φῐλοτήσιος,α,ον, alsoος,ον
Thgn. 489 : Dor.
φῐλοτάσιος [ᾱ],ον, S. El. 1073 (lyr.):—
A. of friendshiporlove, promoting it,
φ. ἔργα
Od. 11.246
; φ. δίαιτα
S.
l.c.; φ. χορός
Ar. Fr. 675
(lyr.); τέρψις
Phld. Hom. p.25
O.; μέλος
Plu. 2.329e
; εὐνή
Opp. C. 3.375
.
II. ἡ φιλοτησία,with or withoutκύλιξ,the cupsacred to friendship,theloving-cup, ἡ μὲν γὰρ φέρεται φιλοτήσιος