φῑτύω,fut. ύσω [ῡ], E. Alc. 294 :aor. ἐφίτῡσα(v. infr.):—
A. sow, plant, beget,
A. Pr. 235 , Supp. 313 , S. Ant. 645 , E. l. c.; ὁ φιτύσας πατήρ
S. Aj. 1296
, Tr. 311 ; also used by Pl.,R. 461a , Lg. 879d , Criti. 116c : — Med. , of the woman,bear,
Ἠὼς . . Κεφάλῳ φιτύσατο υἱόν
Hes. Th. 986
, cf. A.R. 4.807 , Opp. C. 1.4 ; Ep.
2 sg. fut.
φιτύσεαι
Mosch. 2.160
.