φλοῖσβος,ὁ,
A. any confused roaring noise,in Hom. ofthe noise of battle,
Il. 5.322 , 469 , 10.416 (never in Od. ): τὸν μὲν ἄρ' ἐκ φλοίσβου . . ῥύσαντο
Euph. 23
; of the sea, πόντου περῶσα φλοῖσβον
A. Pr. 792
, cf. S. Fr. 479 , Hymn.Is. 166 ; φλοίσβων δίναις
Lyc. 379
; ἰλυόεις φ.
Opp. H. 1.777
.—Poet. word.