φοῖβος,η,ον(accentedφοιβάνin B. 12.139 Pap.):—
A. pure, bright, radiant,
ὕδωρ
Hes. Fr. 274
, Lyc. 1009 ; ἡλίου φοίβῃ φλογί
A. Pr. 22
; αἴγλα
B.
l.c.
II. as pr. n.,Φοῖβος,ὁ, Phoebus,i.e.the BrightorPure,an old epith. of Apollo, Φ. Ἀπόλλων
Il. 1.43
, al.; rarely inverted, Ἀπόλλων φοῖβος
20.68
, Hes. Fr. 194 : then alone as pr. n., Il. 1.443 , Alcm. 61 , etc.
2. prophet, BCH 55.85 (Panamara).