φον-εύω,
A. murder, kill, τινα
Hdt. 1.35 , 211 , al., A. Th. 340 (lyr.), S. OT 716 , etc.; c. dupl. acc., [φόνον] φ. τινάSch. E. Hec. 335 : abs., καὶ τίς φονεύει;
S. Ant. 1174
, cf. El. 34 :— Pass. ,to be slain,
Pi. P. 11.17 , E. IA 1317 (lyr.), Th. 8.95 .
2. of an animal, ἐὰν . . ζῷον . . τι φονεύσῃ τινά
Pl. Lg. 873e
.
3. stain with blood,
φασγάνῳ δέρην
E. IA 875
(troch.).