φράτ-ηρ [ᾱ],ὁ, gen.φράτερος(v. sub fin.); Dor.
φρᾱτήρHdn.Gr. 1.47 ; Ion.
φρήτηρ,
A.
= ἀδελφός , Hsch. :—member of a φράτρα: pl.,those of the same φράτρα, clansmen,
A. Eu. 656 , IG 22.1237.9 , al., freq. in Is. (v. infr.);ς' ὁ πατὴρ εἰσήγαγ' εἰς τοὺς φ.(which was done when the boy came of age), Ar. Av. 1669 , cf. Lys. 30.2 ; εἰς τοὺς γεννήτας καὶ φ. ἐγγραφείς
Is. 7.43
; εἰσαγαγεῖν εἰς τοὺς φ.
Id. 6.21
;οὐκ ἐδέξαντο οἱ φ.ib. 22 ; γαμηλίαν τοῖς φράτερσιν εἰσφέρειν
Id. 3.79
;οὐκ ἔφυσε φράτερας,with a play onφραστῆρας(v.φραστήρ), he has not cut hiscitizen-teeth,is no true citizen, Ar. Ra. 422 , cf. Av. 765 (troch.);φράτερες τριωβόλου,of the Athenian dicasts, Id. Eq. 255 (troch.).
2. metaph., of birds, φ. καὶ συγγενής