φρικτός,ή,όν, (φρίσσω) (misspelt
A.
φικτρός
PMag.Osl. 1.261
),to be shuddered at, awful,
θεῆς ἴδες ἱερὰ φρικτῆς
Call. Aet. 3.1.6
, cf. Orph. H. 14.6 , Plu. Cic. 49 , APl. 4.110 ( Philostr. ), AP 9.524.22 , Zos.Alch. p.117
B.,PMasp. 97 ii 51
(vi A. D.); [θεοί] prob. in Phld. D. 1.17 : Comp.
-ότερος
Plu. Num. 10
: Sup.
-ότατος
Ath. 10.440e
.Adv.
-τῶς