φρούρ-ημα,ατος,τό, poet. Noun:
I. that which is watchedorguarded, λείας βουκόλων φρουρήματαthe herdsmen'schargeof spoil, S. Aj. 54 .
II. guard,
A. Eu. 706 ; of a single man, Id. Th. 449 ; λόγχαι δεσποτῶν φρουρήματα
E. El. 798
.
III. watch, ward,
φρούρημα ἔχειν
Id. Ion 511
(troch.).