φύσις [ῠ] , ἡ , gen. φύσεως, poet. φύσεος prob. (metri gr.) in E. Tr. 886 , cf. Ar. V. 1282 (lyr.), 1458 (lyr.), Ion. φύσιος : dual φύσει ( v.l. φύση ) Pl. R. 410e , ( φύω ): origin, φ. οὐδενός ἐστιν
φύσις [ῠ],ἡ, gen.φύσεως,poet.φύσεοςprob. (metri gr.) in E. Tr. 886 , cf. Ar. V. 1282 (lyr.), 1458 (lyr.), Ion.
φύσιος: dualφύσει(
A.
v.l. φύση ) Pl. R. 410e , (φύω):
I. origin,
φ. οὐδενός ἐστιν ἁπάντων θνητῶν οὐδὲ . . τελευτή
Emp. 8.1
(cf. Plu. 2.1112a ); φ. βούλονται λέγειν γένεσιν τὴν περὶ τὰ πρῶτα
Pl. Lg. 892c
; ἡ φ. ἡ λεγομένη ὡς γένεσις ὁδός ἐστιν εἰς φύσιν
Arist. Ph. 193b12
; φ. λέγεται ἡ τῶν φυομένων γένεσις
Id. Metaph. 1014b16
; freq. of persons,birth,
φύσει νεώτερος
S. OC 1295
, cf. Aj. 1301 , etc.; φύσι γεγονότες εὖ
Hdt. 7.134
;φύσει,opp.θέσει(by adoption), D.L. 9.25 ; φύσει Ἀμβρακιώτης, δημοποίητος δὲ Σικυώνιος
Ath. 4.183d
; soὁ κατὰ φύσιν πατήρ, υἱός, ἀδελφός,
Plb. 3.9.6 , 3.12.3 , 11.2.2 ; also in acc., ἐκ πατρὸς ταὐτοῦ φύσιν
S. El. 325
;ἢ φίλων τις ἢ πρὸς αἵματος φύσινib. 1125 , cf. Isoc. 3.42 .
2. growth, τριχῶν, παιδίου,
Hp. Nat.Puer. 20 , 29 , cf. 27 : pl., γενειάσεις καὶ φύσεις κεράτων
Plot. 4.3.13
.
II. the natural formorconstitutionof a person or thingas the result of growth( οἷον ἕκαστόν ἐστι τῆς γενέσεως τελεσθείσης, ταύτην φαμὲν τὴν φ. εἶναι ἑκάστου
Arist. Pol. 1252b33
): hence,
1. nature, constitution,once in Hom. ,καί μοι φύσιν αὐτοῦ(sc.τοῦ φαρμάκου) ἔδειξε
Od. 10.303
; φ. τῆς χώρης
Hdt. 2.5
; τῆς Ἀττικῆς
X. Vect. 1.2
, cf. Oec. 16.2 , D. 18.146 , etc.; τῆς τριχός
X. Eq. 5.5
;αἵματος, ἀέρος,etc., Arist. PA 648a21 , Mete. 340a36 , etc.: pl., φύσεις ἐγγιγνομένας καρπῶν καὶ δένδρων
Isoc. 7.74
; αἱ φ. καὶ δυνάμεις τῶν πολιτειῶν
Id. 12.134
; ἡ τῶν ἀριθμῶν φ.
Pl. R. 525c
; ἡ τῶν πάντων φ.
X. Mem. 1.1.11
, etc.; ἡ ἰδία τοῦ πράγματος φ.
IG 22.1099.28
(Epist.Plotinae).
2. outward form, appearance,
μέζονας ἢ κατ' ἀνθρώπων φύσιν
Hdt. 8.38
;ἢ νόον ἤτοι φύσινeither in mind oroutward form,
Pi. N. 6.5 ; οὐ γὰρ φ. Ὠαριωνείαν ἔλαχεν
Id. I. 4(3).49
( 67 ); μορφῆς δ' οὐχ ὁμόστολος φ.
A. Supp. 496
; τὸν δὲ Λάϊον φύσιν τίν' εἶχε φράζε
S. OT 740
(readεἷρπε,takingφ.withἔχων), cf. Tr. 379 ;δρακαίνης φ. ἔχουσαν ἀγρίανprob. in E. Ba. 1358 ; τὴν ἐμὴν ἰδὼν φ.
Ar. V. 1071
(troch.), cf. Nu. 503 ; τὴν τοῦ σώματος φ.
Isoc. 9.75
.
3. Medic.,constitution, temperament,
Hp. Aph. 3.2 (pl.), al.; ἡ φ. καὶ ἡ ἕξις
Id. Acut. 43
; φ. φύσιος καὶ ἡλικία ἡλικίης διαφέρει
Id. Fract. 7
; φύσιες νούσων ἰητροί
Id. Epid. 6.5.1
.
b. natural placeorpositionof a bone or joint,ἀποπηδᾶν ἀπὸ τῆς φ., ἐς τὴν φ. ἄγεσθαι,
Id. Art. 61 , 62 , al.; ὀστέον μένον ἐν τῇ ἑωυτοῦ φ.
Id. VC 5
, al.; φύσιες τῶν ἄρθρων
Id. Nat.Puer. 17
.
4. of the mind, one'snature, character,
ἦθος ἕκαστον, ὅπῃ φ. ἐστὶν ἑκάστῳ
Emp. 110.5
; εὐγενὴς γὰρ ἡ φ. κἀξ εὐγενῶν . . ἡ σή
S. Ph. 874
;τὴν αὑτοῦ φ. λιπεῖν, δεῖξαι,ib. 902 , 1310 ; φ. φρενός
E. Med. 103
(anap.); ἡ ἀνθρωπεία φ.
Th. 1.76
; φ. τῆς μορφῆς καὶ τῆς ψυχῆς
X. Cyr. 1.2.2
; ὀνόματι μεμπτὸν τὸ νόθον, ἡ φ. δ' ἴση
E. Fr. 168
;φ. φιλόσοφος, τυραννική,etc., Pl. R. 410e , 576a , etc.; δεξιοὶ φύσιν
A. Pr. 489
; ἀκμαῖοι φύσιν
Id. Pers. 441
; τὸ γὰρ ἀποστῆναι χαλεπὸν φύσεος, ἣν ἔχοι τις
Ar. V. 1458
(lyr.), cf. 1282 (lyr.); Σόλων . . ἦν φιλόδημος τὴν φ.
Id. Nu. 1187
; ἔνιοι ὄντες ὡς ἀληθῶς τοῦ δήμου τὴν φ. οὐ δημοτικοί εἰσι
X. Ath. 2.19
;φύσεως ἰσχύςforceof natural powers,
Th. 1.138 ;φύσεως κακίαbadnessof natural disposition,
D. 20.140 ; ἀγαθοὶ . . γίγνονται διὰ τριῶν, τὰ τρία δὲ ταῦτά ἐστι φ. ἔθος λόγος
Arist. Pol. 1332a40
;χρῶ τῇ φύσει,i.e. give rein to yournatural propensities,
Ar. Nu. 1078 , cf. Isoc. 7.38 ; τῇ φ. χρώμενος
Plu. Cor. 18
; θείας κοινωνοὶ φ.
2 Ep.Pet. 1.4
: pl., Isoc. 4.113 ,v.l. in
E. Andr. 956 ; οἱ ἄριστοι τὰς φ.
Pl. R. 526c
, cf. 375b , al.: prov., ἔθος, φασί, δευτέρη φ.
Jul. Mis. 353a
.
b. instinctin animals, etc., Democr. 278 ; οὐκ ἐπιστήμῃ οὐδὲ τέχνῃ ἀλλὰ φύσει
Herm.
ap. Stob. 1.41.6 ; ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις ἡ αἴσθησις τῇ φ. ἥνωται, ἐν δὲ ἀνθρώποις τῇ νοήσει
Corp.Herm. 9.1
, cf. 12.1 .
5. freq. in periphrases,καὶ γὰρ ἂν πέτρου φύσιν σύ γ' ὀργάνειας,i.e. would'st provoke a stone, S. OT 335 ; χθονὸς φ.
A. Ag. 633
; esp. in Pl. , ἡ τοῦ πτεροῦ φ.
Phdr. 251b
; ἡ φ. τῶν σωμάτων
Smp. 186b
;ἡ φ. τῆς ἀσθενείαςitsnaturalweakness, Phd. 87e ; ἡ τοῦ μυελοῦ φ.
Ti. 84c
; ἡ τοῦ δικαίου φ.
Lg. 862d
, al.;ἡ φ.,with gen. understood, Smp. 191a , Phd. 109e .
III. the regular order of nature,
τύχη . . ἀβέβαιος, φ. δὲ αὐτάρκης
Democr. 176
; κατὰ φύσιν
Pl. R. 444d
, etc.;τρίχες κατὰ φύσιν πεφυκυῖαιgrowingnaturally,
Hdt. 2.38 , cf. Alex. 156.7 (troch.); κατὰ φύσιν "νόμος ὁ πάντων βασιλεύς"
Pi. Fr. 169
(cf. Pl. Grg. 488b ); κατὰ φ. ποιεῖν
Heraclit. 112
; opp.παρὰ φύσιν,
E. Ph. 395 , Th. 6.17 , etc.; παρὰ τὴν φ.
Anaxipp. 1.18
;προδότης ἐκ
φύσεωςa traitor bynature,
Aeschin. 2.165 ;πρὸ τῆς φ. ἥκειν εἰς θάνατονbefore thenatural term,
Plu. Comp.Dem.Cic. 5 : freq. in dat.φύσει( ἐν φ.
Hp.
Aër.
14 )by nature, naturally,opp.τύχῃ, τέχνῃ,
Pl. Lg. 889b , cf. R. 381b ; φύσει τοιοῦτος
Ar. Pl. 275
, cf. 279 , al.; ὁ ἄνθρωπος φ. πολιτικὸν ζῷόν ἐστι
Arist. Pol. 1253a3
;ὁ μὴ αὑτοῦ φ. ἀλλ' ἄλλου ἄνθρωπος ὤν, οὗτος φ. δοῦλός ἐστινib. 1254a15 ; φ. γὰρ οὐδεὶς δοῦλος ἐγενήθη ποτέ
Philem. 95.2
; opp.νόμῳ(by convention), Philol. 9 , Archelaus ap. D.L. 2.16 , Pl. Grg. 482e , cf. Prt. 337d , etc.; τὰ μὲν τῶν νόμων ὁμολογηθέντα, οὐ φύντ' ἐστίν, τὰ δὲ τῆς φύσεως φύντα, οὐχ ὁμολογηθέντα
Antipho Soph. 44
Ai 32 ( Vorsokr. 5 ); ἅπας ὁ τῶν ἀνθρώπων βίος φύσει καὶ νόμοις διοικεῖται
D. 25.15
; τοὺς τῆς φ. οὐκ ἔστι λανθάνειν νόμους
Men. Mon. 492
; οὐ σοφίᾳ, ἀλλὰ φύσει τινί
Pl. Ap. 22c
; φ. μὴ πεφυκότα τοιαῦτα φωνεῖν
S. Ph. 79
, cf. Pl. Phlb. 14c , etc.; φύσει πάντα πάντες ὁμοίως πεφύκαμεν καὶ βάρβαροι καὶ Ἕλληνες εἶναι
Antipho Soph. 44
Bii 10 ( Vorsokr. 5 );φύσιν ἔχειc.inf., it isnatural, κῶς φύσιν ἔχει πολλὰς μυριάδας φονεῦσαι(sc.τὸν Ἡρακλέα); Hdt. 2.45 , cf. Pl. R. 473a ;οὐκ ἔχει φύσινit is contrary tonature,ib. 489b ; οὔτ' εὔλογον οὔτ' ἔχον ἐστὶ φύσιν
D. 2.26
; τὸ τόλμημα φύσιν οὐκ ἔχει
Polem. Call. 36
.
IV. in Philosophy:
1. nature as an originating power,
φ. λέγεται . . ὅθεν ἡ κίνησις ἡ πρώτη ἐν ἑκάστῳ τῶν φύσει ὄντων
Arist. Metaph. 1014b16
; ὁ δὲ θεὸς καὶ ἡ φ. οὐδὲν μάτην ποιοῦσιν
Id. Cael. 271a33
;ἡ δὲ φ. οὐδὲν ἀλόγως οὐδὲ μάτην ποιεῖib. 291b13 ; ἡ μὲν τέχνη ἀρχὴ ἐν ἄλλῳ, ἡ δὲ φ. ἀρχὴ ἐν αὐτῷ
Id. Metaph. 1070a8
, cf. Mete. 381b5 , etc.; φ. κρύπτεσθαι φιλεῖ
Heraclit. 123
; ἡ γοητεία τῆς φ.
Plot. 4.4.44
;φ. κοινή,theprinciple of growthin the universe, Cleanth.Stoic. 1.126 ; as Stoic t.t., the inner fire which causes preservation and growth in plants and animals, defined asπῦρ τεχνικὸν ὁδῷ βαδίζον εἰς γένεσιν,
Stoic. 1.44 , cf. 35 , al., S.E. M. 9.81 ;Nature,personified, χάρις τῇ μακαρίᾳ Φ.
Epicur. Fr. 469
; Φ. καὶ Εἱμαρμένη καὶ Ἀνάγκη
Phld. Piet. 12
; ἡ κατωφερὴς Φ.
Corp.Herm. 1.14
.
2. elementary substance,
κινδυνεύει ὁ λέγων ταῦτα πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γῆν καὶ ἀέρα πρῶτα ἡγεῖσθαι τῶν πάντων εἶναι καὶ τὴν φ. ὀνομάζειν αὐτὰ ταῦτα
Pl. Lg. 891c
, cf. Arist. Fr. 52 (defined as τὴν πρώτην οὐσίαν . . ὑποβεβλημένην ἅπασι τοῖς γεννητοῖς καὶ φθαρτοῖς σώμασι
Gal. 15.3
); τῶν φύσει ὄντων τὰ στοιχεῖά φασιν εἶναι φύσιν
Arist. Metaph. 1014b33
: pl., Epicur. Ep. 1p.6U. , al.; ἄτομοι φ. atoms,
Democr.
ap. Diog.Oen. 5 , Epicur. Ep. 1p.7U. ; ἄφθαρτοι φ.
Phld. Piet. 83
.
3. concrete, thecreation, 'Nature',
ἀθανάτου . . φύσεως κόσμον ἀγήρων
E. Fr. 910
(anap.); περὶ φύσεώς τε καὶ τῶν μετεώρων ἀστρονομικὰ ἄττα διερωτᾶν
Pl. Prt. 315c
;περὶ φύσεως,title of works by Xenophanes, Heraclitus, Gorgias, Epicurus, etc.; [σοφία] ἣν δὴ καλοῦσι περὶ φύσεως ἱστορίαν
Pl. Phd. 96a
; περὶ φ. ἀφοριζόμενοι διεχώριζον ζῴων τε βίον δένδρων τε φύσιν λαχάνων τε γένη
Epicr. 11.13
(anap.); so later, ἡ φ. τὸ ὑπὸ ψυχῆς τῆς πάσης ταχθέν
Plot. 2.2.1
; τὰ στοιχεῖα τῆς φ.
Corp.Herm. 1.8
;αἱ δύο φ.,i.e. heaven and earth, light and darkness, etc., PMag.Leid.W. 6.42 .
4.
Pythag. name fortwo,
Theol.Ar. 12 .
V. as a concrete term,creature,freq. in collect. sense,θνητὴ φ.mankind,
S. Fr. 590 (anap.), cf. OT 869 (lyr.);πόντου εἰναλία φ.thecreaturesof the sea, Id. Ant. 345 (lyr.); ὃ πᾶσα φ. διώκειν πέφυκε
Pl. R. 359c
, cf. Plt. 272c ;ἡ τῶν θηλειῶν φ.woman-kind(opp.τὸ ἄρρεν φῦλον) X. Lac. 3.4 : also in pl., S. OT 674 , Pl. R. 588c , Plt. 306e , X. Oec. 13.9 ; in contemptuous sense,αἱ τοιαῦται φ.suchcreaturesas these, Isoc. 4.113 , cf. 20.11 , Aeschin. 1.191 .
b. of plants or materialsubstances,
φ. εὐώδεις καρποφοροῦσαι
D.S. 2.49
; ὑγράν τινα φ. καπνὸν ἀποδιδοῦσαν
Corp.Herm. 1.4
.
VI. kind, sort, species,
ταύτην . . ἔχειν βιοτῆς . . φύσιν
S. Ph. 165
(anap.); ἐκλέγονται ἐκ τούτων χρημάτων μίαν φ. τὴν τῶν λευκῶν
Pl. R. 429d
;φ. [ἀλωπεκίδων]species,
X. Cyn. 3.1 ;natural grouporclassof plants, Thphr. HP 6.1.1 (pl.).
VII. sex, θῆλυς φῦσα(prob. forοὖσα) κοὐκ ἀνδρὸς φύσιν
S. Tr. 1062
, cf. OC 445 , Th. 2.45 , Pl. Lg. 770d , 944d : hence,
2. the characteristic of sex,
= αἰδοῖον , Tab.Defix. 89a6
(iv B.C.), Nic. Fr. 107 , D.S. 32.10 , S.E. M. 1.150 , etc.: esp. of the female organ, Hp. Mul. 2.143 , Ant.Lib. 41 , Artem. 5.63 , PMag.Osl. 1.83 , 324 , Horap. 1.11 : pl.,τῶν δύοφ.,of the testes, Sch. Ar. Lys. 92 , cf. PMag.Par. 1.318 .
