plant
φῠτόν,τό, (φύω)
A. plant(opp.ζῷον,
Diog.Apoll. 2 , Pl. Phd. 70d , R. 532b , Lg. 889c ), esp.garden plantortree,
φυτῶν ὄρχατοι
Il. 14.123
; τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς
18.57
, cf. Hes. Op. 571 , Pi. P. 9.58 (pl.), A. Eu. 940 (lyr., pl.), E. Heracl. 281 (pl.), etc.; φυτὰ ἀκροδρύων
D. 53.15
; ἀμπέλων
Thphr. CP 1.12.9
; φ. ἔγγεια
Pl. R. 546a
; τὰ ἐκ γῆς φ.
Id. Ti. 60a
: prov., αὐτίκα καὶ φυτὰ δῆλα ἃ μέλλει κάρπιμ' ἔσεσθαι
Lib. Ep. 32.3
.
2. sucker, slip,
Arist. Mir. 834a16 .
3.
= κυνόγλωσσον , Ps.- Dsc. 4.127 .
II. generally,creature,
A. Supp. 281 , etc.;γυναῖκες . . ἀθλιώτατον φ.(collective) most miserablecreatures,
E. Med. 231 ; εἶτ' οὐ περίεργόν ἐστιν ἄνθρωπος φ.;
Alex. 141.1
; κακὸν φ. πέφυκεν . . γυνή
Men. Mon. 304
; also in Pl. , ἐμὲ καὶ σὲ καὶ τἆλλα φ.
Sph. 233e
; σωμάτων καὶ τῶν ἄλλων φ.
Id. R. 401a
.
2. offspring,
Χαρίτων φυτόν
Theoc. 28.7
;φυτὸν οὐράνιον plantrooted in the sky, i.e. man, Pl. Ti. 90a , cf. AP 10.45 ( Pall. (?)).
3. exceptionally, of iron, κακὸν φ.
Call.
in PSI 9.1092.49 .
