χᾰρά,ἡ: (χαίρω):—
A. joy, delight,first in Sapph. Supp. 1.6 , then in Trag. and (less freq.) in Com. and Prose: c. gen.,στόματος ἐν πρώτῃ χ.,of a hungry man, A. Fr. 258 ; c. gen. objecti,joy inorata thing, μελέων
E. Alc. 579
(lyr.);πρὸς χαρὰν λόγωνin accordance withjoyoustidings, S. Tr. 179 ( v.l. χάριν ); κέρτομος θεοῦ χ. a joysent by some mocking god, E. Alc. 1125 ; ἅμα χαρᾷ δακρυούσας
X. HG 7.2.9
; χ. ἐπί τινι
Pl. Def. 413e
; ἔδωκας ἡμῖν χ.
S. Tr. 201
; ἐλάβομεν χ.
E. Ion 1449
(lyr.); ἐμπλῆσαί τινα χαρᾶς
Id. Ph. 170
; χαρά μ' ὑφέρπει
A. Ag. 270